Ria Pacquée ook op 1 september 2019

Ria Pacquée ook op 1 september 2019

Deze zomer loopt in het Middelheimpark de overzichtstentoonstelling van Ria Pacquée over identiteit. Met de titel They are looking at us, we are looking at them knalt ze meteen de bal binnen.

Want dat is anno 2019 nog steeds wat we doen wanneer we iemand met een afwijking op ons normale verwachtingspatroon tegenkomen. Ons evenement Park-in-zon, een open picknick in het Nachtegalenpark in Antwerpen is enkel voor dappere mensen want het is taboedoorbrekend en integratie bevorderend. Zoals elk jaar zullen we ons van elkaar afvragen wie er nu eigenlijk parkinson heeft en wie niet. En ja, we zullen ons ook dit jaar vergissen. Daar gaat integratie om, het zichtbare vervlakken tot normaliteit en het onzichtbare een kans geven. Niet alle ziektesymptomen zijn zichtbaar en omgekeerd, voldoe ik vaak niet aan het schijnbare ‘normaal’. Misschien hebben we de moed het rechtstreeks te bespreken, veelal wensen we liever gewoon eens onder mensen te zijn?

Voor alle cultuurliefhebbers de expositie van Ria Pacquée zal ook te bezichtigen zijn voor en tijdens Park-in-zon. Als je de straat oversteekt, kan je van onze picknickplek rechtstreeks het Middelheimpark binnenwandelen en genieten van deze boeiende sculpturen. Een buitenkansje dus om mee te pikken (of te picknicken).

“Pacquée begon in de winter door het park te lopen om de eerste ideeën voor de expo te ontwikkelen. ‘Toen was alles hier kaal, stilaan werd het groen en groeide het dicht.’ Met dat soort veranderlijkheid en tijdelijkheid speelt ze ook in de installaties” (Ines Mintens, dS juni 2019). Veranderlijkheid en identiteit. En hoe beiden elkaar beïnvloeden, dat intrigeert ons. Raken en (aan)geraakt worden. We komen onze identiteit pas tegen in contact met anderen. We vragen ons regelmatig af: Waar eindig ik en waar begint de andere?

Iden • ti • teit de ~(v.) 1. Gelijkheid van naam en persoon; zijn~ bewijzenaantonen dat men de persoon is voor wie men zich uitgeeft 2.~en dat wat eigen is aan een persoon 3.<<wisk.>> vergelijking die voor alle waarden van de daarin voorkomende veranderlijke grootheden geldig is.

Toegegeven, ik fronste mijn wenkbrauwen toch even bij deze vreemde definities. Ik stelde me zelfs de vraag of de wiskundige benadering niet meteen de meest hanteerbare zou zijn. Maar goed wat weet ik nou over identiteit, behalve het feit dat mensen erg naar zichzelf op zoek zijn wanneer ze met een neurologisch probleem worstelen. Bon, in mijn wanhoop omdat de woorden niet altijd betekenen wat ik erin zoek, kijk ik verder.

Iden • ti • teits • crisis  de ˜ (v.)1toestand van onzekerheid omtrent het eigen zijn.

Aha, dàt schept mogelijkheden. Ervan uitgaande dat ‘toestand van onzekerheid’ slaat op de crisis, zal ‘het eigen zijn’ slaan op het woordstuk identiteit, toch? Wil dit dan zeggen dat een identiteit die niet in crisis is als ‘zekerheid omtrent het eigen zijn’ zou omschreven kunnen worden? Indien ja, waarom staat dit dan niet als dusdanig in het woordenboek? Is het misschien niet mogelijk om ooit uit die toestand van onzekerheid te geraken?

En zo kijken we dus uit naar de expo die elke dag een beetje verandert. Net zoals wij, mensen, elke dag wel iets (bewust of onbewust) leren en dus veranderen in wie we zijn en hoe we in de wereld staan. 

Celine Berckmoes
celine.berckmoes@tipz.be