De mensen achter de belevingstentoonstelling: Charlotte Debussche

IMG_0654

De mensen achter de belevingstentoonstelling: Charlotte Debussche

TIPz stelt zich tot doel om mensen een beter inzicht te geven in de impact en de beleving van een grote uitdaging als de ziekte van Parkinson. Maar hoe verwezenlijk je zoiets? Hoe pak je dit aan op een manier die blijft ‘hangen’ bij de mensen?

Een belevingsparcours misschien? Met naast zonneklare informatie ook opstellingen waar je dagelijkse situaties kan uitproberen en de impact ervan zelf kan (laten) ervaren?
Een veelbelovend zaadje was geplant voor de creatie van een interactieve belevingstentoonstelling rond de ziekte van Parkinson. Een flexibele opstelling ook, die we dit jaar op sleeptouw nemen doorheen Vlaanderen.
Ook benieuwd? In afwachting van de start van onze ‘roadtrip’ laten we jullie de komende weken alvast kennismaken met de mensen achter de tentoonstelling. Van concept tot opstelling.

Charlotte Debussche – PIECES BY
(http://pieces-by.com/)

Charlotte weet passie en werk te combineren. Ze creëert tentoonstellingen en televisiedecors en doet dat zeer graag. Het maakt haar gelukkig. Ze bestempelt zichzelf als perfectionistisch, creatief en doelgericht. Een sociaal beestje, graag met mensen bezig. Zij heeft de juiste mensen samengebracht. Bezielde mensen die een dergelijk project kunnen dragen. Nieuwsgierige persoonlijkheden die kozen voor JULLIE, als mens, en niet voor het grote geld… en daar zijn we hen ontzettend dankbaar voor.
We stellen jullie voor: de ontwerpster van onze belevingstentoonstelling.

Wat trekt je zo aan in je werk?
De verscheidenheid aan onderwerpen waaraan ik kan werken en de mensen die ik daarbij ontmoet. Ik vind het altijd heel interessant om mee te gaan in de passies van mijn klanten en samen met hen een mooi concept uit te werken. Uiteraard ligt het ene onderwerp me al beter dan het andere maar bij elk project leer ik enorm veel bij. Wat ik ook heel leuk vind aan mijn job is de dienstbare kant ervan. Iedereen heeft zijn talent en mijn talent is dat ik mensen kan helpen om hun gedachten en gevoelens in vormen om te zetten en daar een beleving rond te bedenken, puur in vormentaal. Op die manier ten dienste kunnen staan van verschillende mensen, een verhaal, een project of een doel, dat trekt me aan.
Wat sprak je aan in het TIPz project?
Het doel, echt vooral dat. Parkinsonpatiënten mondiger maken, zowel naar de omgeving toe als naar artsen en op die manier iedereen bewuster maken van wat die ziekte inhoudt, wat dat doet met de mensen die ermee te maken krijgen. Ik ervaar TIPz als een positief verhaal en zie er ook een echte noodzaak in.
Tijdens onze eerste briefing bespraken we de cocons met het reflectie-element die zeker in de tentoonstelling aanwezig moesten zijn en ook de bedachtzaamheid waarmee het onderwerp benaderd moest worden. Dat vond ik als ontwerper allemaal heel interessant. Ook het feit dat het hier om een reizende tentoonstelling gaat vond ik vanuit technisch oogpunt zeer leuk. Ik heb tot nu toe namelijk vooral gewerkt aan vaste tentoonstellingen.
Hoe is de tentoonstelling vanuit jouw visie tot stand gekomen?
Hoe een ontwerpvisie precies tot stand komt is moeilijk te verwoorden. Vooral veel gaan lezen over de ziekte en over patiënten die te kampen hebben met Parkinson. Ik wou graag iets doen met het fragmentarische, de linken die niet meer gelegd worden
Ik ben dan gaan puzzelen met alle vergaarde informatie, de zaken op het Internet die in het oog sprongen en jullie concrete briefing, om uiteindelijk te komen tot de tentoonstelling in zijn huidige vorm.
Ben je in je eigen omgeving ook al met de ziekte van Parkinson in contact gekomen?
Door TIPz ben ik te weten gekomen dat verre familie, de nonkel van mijn nicht, al lange tijd parkinsonpatiënt is. Ik ken die persoon niet goed, zie hem af en toe op een familiefeest, maar met alles wat ik nu over de ziekte weet, is mijn beeld over hem wel veranderd. Ik kan zijn reacties en gelaatsuitdrukkingen of het ontbreken ervan beter plaatsen. Het komt allemaal logischer over.
Het is niet zo dat dit project me als mens veranderd heeft, maar mijn kennis over de ziekte is wel veranderd. Ik leg nu gemakkelijker de link.
Heeft er je iets in het bijzonder geraakt toen je bezig was met het ontwerp/ de uitwerking?
De gefilmde getuigenissen die in de tentoonstelling zitten, hebben me zeker geraakt. Ook de interacties tussen mensen tijdens de eerste belevingsdag in september. Ik heb toen heel zorgende en mooie dingen gezien. Zo zag ik bijvoorbeeld een deelnemer door de gang met kaartjes en spreuken stappen en aandachtig alles bekijken en lezen. De manier en toewijding waarmee hij dat deed, ik denk dat hij echt alles heeft gelezen, raakte me. Ik dacht: “hoe zou dat nu zijn voor hem, wat zou er nu door zijn hoofd gaan? Is het confronterend, troostend? Heeft hij thuis iemand om erover te praten straks?”
Denk je dat het goed is om iemand mee te brengen als je naar de belevingsdag komt? Iemand uit je omgeving?
Ik denk dat wel. Het is natuurlijk afhankelijk van je situatie, maar ik denk wel dat het een tentoonstelling is die je veel stof tot nadenken geeft. Het lijkt me goed om dan daarover achteraf wat te kunnen praten met iemand.
Ben je tevreden over de tentoonstelling?
Ja, ik ben blij met het resultaat. Er moeten nog een paar aanpassingen gebeuren, maar dat is altijd zo na de eerste opstelling. Ik denk ook dat de tentoonstelling in de toekomst nog gaat groeien. In elk geval ben ik benieuwd naar reacties van deelnemers.

Katrin Bijnens
katrin.bijnens@tipz.be